Ik heb een fascinatie voor gekleurd glas. Ik wilde daar een opleiding voor volgen maar dat was alleen mogelijk in Antwerpen. Gelukkig kon ik bij Ed in de leer gaan en zo rolde ik in de wereld van glaszetters.

Maar het glas in lood zetten werd te zwaar. Mijn lichaam sputterde tegen. Met pijn in mijn hart moest ik stoppen. Maar alle materialen en gereedschappen heb ik bewaard zodat ik nu kleinschalig weer de draad kan oppakken.

Na een aantal jaren gewerkt te hebben als voetreflexoloog kwam ook daar weer een eind aan. In de coronatijd moest mijn praktijk een paar keer dicht. In die tijd kreeg ik de vraag of ik mijn sokken ook verkocht.  Dat liep zo goed dat ik besloot om daar mee verder te gaan. Daar kwamen de winterse produkten bij. 

En ook de armbanden,  zo leuk om mensen blij te maken met blingbling.